incinmiş...
küfrünü savuruyor rüzgarla
azarlıyor beni,
ve yağıyor pencereme hüzünler...
ıslanmalı/mı./?
Her şeyin sıradanlaştığı bir dünyada bazen kaybetmek en doğru seçimdir. ...ve o dünyada en yerinde tercih; vazgeçiştir...
" Beni, kim hangi mahkemede yargılarsa yargılasın, benim en büyük davam kendi içimdedir.Kimsenin yandaş tekeline bırakmam masumiyetimi.Ya tanrıya veririm hesabı, ya kendime. Onlar kendilerini hakim sandıkça, bilmezler ki tüm mahkumiyetler günün birinde ayaklarına dolanacak.Şimdi koşturun atlarınızı dilediğinizce..."
" Bu çok can acıtan bir cümledir aslında. benim korkarak konuşmalarım sizin tüm çığlıklarınızı bastırır. Avaz avaz bağırıpta yormayın kendiniz. Kendi korkularınızı susturmak için bağırmayın, sadece konuşun. Konuşun ki; çığlıklarda kaybolmayın..!
Etrafta bu kadar beceriksiz varken nasılda maharetli olunur ya! Eh hani bende süper yetenek değilim belki ama; bunca zorluğu aşmakta zorlanmamıştım. Düz ovadaki yol şaşkınlıklarımı saymazsak tabi. Zora alışmak kolayı unutturuyor belki ama, kolayı görünce zordan kaçmaktan daha yüreklice diye düşünüyorum.Ben zoru sevdim, tüm kolaylar sizin olsun... 
Bize yol gözüktü yüreğim...